Jaka jest różnica między odzyskiem testowym, odzyskiem rzeczywistym i odzyskiem systemowym membrany RO?

1. Standardowe testowanie odzyskiwania

Standardowy odzysk komponentów membranowych to wskaźnik odzysku przyjęty przez producentów komponentów membranowych w standardowych warunkach testowych. Standardowy wskaźnik odzysku komponentów membranowych dla wody słonawej wynosi 15%, a dla komponentów membranowych dla wody morskiej 10%.

2. Rzeczywiste odzyskanie

Rzeczywisty współczynnik odzysku komponentów membranowych odnosi się do współczynnika odzysku komponentów membranowych podczas rzeczywistego użytkowania. Aby zmniejszyć stopień zanieczyszczenia elementów membranowych i zapewnić ich żywotność, producenci elementów membranowych określili jasne przepisy dotyczące rzeczywistego współczynnika odzysku pojedynczych elementów membranowych, wymagając, aby rzeczywisty współczynnik odzysku każdego elementu membranowego o długości 1 metra nie przekraczał 18%. Jednakże, gdy element membranowy jest używany do uzdatniania wody w drugim etapie odwróconej osmozy, rzeczywisty współczynnik odzysku nie jest tym ograniczony i może przekraczać 18%.

3. Odzyskiwanie systemu

Współczynnik odzysku systemu odnosi się do całkowitego odzysku urządzenia do odwróconej osmozy podczas rzeczywistego użytkowania. Na współczynnik odzysku systemu wpływa wiele czynników, takich jak jakość wody zasilającej, liczba i rozmieszczenie membran itp. Małe urządzenia do odwróconej osmozy charakteryzują się zazwyczaj niskim współczynnikiem odzysku ze względu na niewielką liczbę membran i krótki przepływ wody zasilającej, podczas gdy przemysłowe, wielkoskalowe urządzenia do odwróconej osmozy charakteryzują się zazwyczaj współczynnikiem odzysku systemu przekraczającym 75%, a czasami nawet 90%, ze względu na dużą liczbę membran i długi przepływ wody zasilającej.

W niektórych przypadkach, aby uniknąć marnowania zasobów wodnych, wymagany jest również wysoki współczynnik odzysku wody w małych urządzeniach do odwróconej osmozy. W takim przypadku należy podjąć różne środki podczas projektowania urządzeń do odwróconej osmozy. Najpowszechniejszą metodą jest zastosowanie częściowej cyrkulacji wody zagęszczonej, co oznacza, że tylko część zagęszczonej wody z urządzenia do odwróconej osmozy jest odprowadzana, a pozostała część jest kierowana do wlotu pompy zasilającej. W ten sposób powierzchnia elementu membranowego utrzymuje określoną prędkość przepływu bocznego i osiąga wymagany przez użytkownika współczynnik odzysku wody w systemie. Nie zaleca się jednak bezpośredniej regulacji zaworów wlotowych i wylotowych wody zasilającej/zagęszczonej w celu poprawy współczynnika odzysku wody w systemie. Wykonanie tej operacji przyspieszy zanieczyszczenie elementu membranowego, co może mieć poważne konsekwencje.

Im wyższy jest wskaźnik odzysku systemu, tym mniejsze jest zużycie wody, ale jeśli wskaźnik odzysku jest zbyt wysoki, mogą wystąpić następujące problemy:

① Szybkość odsalania wody produktowej maleje.

② Możliwe jest wytrącanie się słabo rozpuszczalnych soli.

③ Ciśnienie osmotyczne skoncentrowanej wody jest zbyt wysokie, co powoduje zmniejszenie produkcji wody przez składniki.

Zazwyczaj stopień odzysku w systemach odsalania wody słonawej jest kontrolowany na poziomie 75%, co oznacza, że zagęszczona woda jest czterokrotnie bardziej zagęszczona. Przy niskiej zawartości soli w wodzie surowej, czasami można zastosować również 80%. Jeśli zawartość określonej, słabo rozpuszczalnej soli w wodzie surowej jest wysoka, czasami stosuje się również niższy stopień odzysku w systemie, aby zapobiec osadzaniu się kamienia.