Alles iwwer TDS a Waasserqualitéit

Wat ass TDS?

Total opgeléist Feststoffer (TDS) ass e Mooss fir den kombinéierten Inhalt vun all anorganeschen an organesche Substanzen, déi an enger Flëssegkeet a molekularer, ioniséierter oder mikrogranulärer (kolloidaler Sol) suspendéierter Form enthale sinn. En TDS-Meter moosst all déi gelueden Ionen (souwuel positiv wéi och negativ), déi am Waasser präsent sinn. Dës Ionen enthalen Kalzium, Magnesium, Nitrater an Eisen, fir nëmmen e puer ze nennen. Aner Schadstoffer wéi Chlor a Bakterien konnten net getest ginn. Dofir ass et schwéier, einfach aus dem TDS-Mesure ze schléissen, ob dat getest Waasser gutt oder schlecht ass, qualifizéiert oder net qualifizéiert ass, wann d'Waasserquell onbekannt ass.

Firwat ass den TDS-Test hëllefräich?

Well den TDS elo souwuel gutt wéi och schlecht Saachen ofdeckt an eppes Schädleches net ofgedeckt ka ginn, ass et dann ouni Sënn, den Test ze maachen? D'Äntwert kéint Nee sinn. An der Praxis gëtt d'Waasserquell bestätegt anstatt onbekannt ze sinn. Fir Leitungswasser oder Fläschewaasser stamen se entweder aus Séien oder Flëss op der Äerduewerfläch. Déi meescht vun de Feststoffer, déi getest goufen, sinn keng gesond Mineralstoffer. Mir kéinten also allgemeng unhand vun der Miessung feststellen, ob d'Waasser propper ass oder net, an déi geteste Prouwe vergläichen. Typesch fir gefiltert Waasser kéinte mir den TDS-Test benotzen, fir d'Ënnerscheeder mam Leitungswasser z'erkennen. Wat méi grouss den Ënnerscheed ass, wat besser d'Effektivitéit kéint sinn.
(Fir dat natierlecht Fläschewaasser wäerten d'Saachen e bëssen anescht sinn. Well et entweder aus Bierger, Quellen oder aus der Ënnergrondbunn kënnt, deenen hir Quelle vollstänneg mat gudde Saachen nogewise a geschützt sinn. Dofir ass et beim Test schwéier, dëst mat Leitungswasser oder behandeltem Fläschewaasser ze vergläichen.)

Gëtt et Standarden iwwer TDS?

Theoretesch net, awer praktesch jo. Vill Kantonen leeën e maximalen TDS-Niveau fir Drénkwaasser fest, awer de Niveau variéiert staark vu Land zu Land. Et gëtt kee bekannte Minimum fir Drénkwaasser. Awer et gëtt maximal TDS-Restriktiounen (500 fir d'EPA, 1000 fir d'WHO). Am Allgemengen, wat méi héich den TDS-Wäert fir d'Leitungswasser ass, wat méi grouss d'Wahrscheinlechkeet ass, datt d'Waasser Problemer huet.

Wat ass den TDS-Wäert fir gefiltert Waasser?

Et hänkt alles dovun of, wéi eng Zort Filtratioun benotzt gëtt. Um Maart ginn et 2 Zorte vu Filtratioun. Eng ass eng Déiftfiltratioun wéi d'Osmose ëmgedréint (Destillatioun - eng aner Zort Déiftbehandlung, awer se gëtt haaptsächlech industriell benotzt). Si läscht praktesch alles ewech. Fir Waasser iwwer RO oder Destillatiounssystemer ass den TDS-Wäert manner wéi 50. Fläschewaasser aus behandeltem Leitungswasser ass just vun dëser Zort. Destilléiert Waasser weist null, während remineraliséiert gereinegt Waasser ongeféier 30 weist. Wéi och ëmmer, all déi aner Net-RO-Filter änneren den TDS net sou vill.

Firwat kann e einfache/basische Filter den TDS-Wäert net reduzéieren?

Basisfilter bezéie sech op bal all Net-RO-Filter, dorënner Kuelefilter, KDF-Filter, Ultrafilter, etc., déi dacks a ganzheetleche Filtersystemer fir Haiser, Waasserentkalkungsanlagen, Duschfilter, Krunnfilter asw. fonnt ginn. De Basisfiltersystem zielt haaptsächlech op grouss Schadstoffer wéi Rost, Sand, Chlor a vill aner Chemikalien am Waasser of, dat heescht, datt méi kleng wéi Metaller an aner gelueden Partikelen einfach aus de Basisfiltere kënne flüchten. Dat heescht, egal wéi vill Filterstufen dobannen benotzt ginn, dat gefiltert Waasser ännert sech bal net beim TDS-Wäert. Dës Basisfilter kënnen den TDS-Wäert souguer erhéijen, wann d'Uewerfläch vum Filter duerch exzessiv Quantitéiten u Schadstoffer verstoppt ass, wann d'Filter net rechtzäiteg gewiesselt ginn. Dat heescht awer net onbedéngt, datt dës Basisfilter net funktionéieren, wann se fir net-Drénkzwecker benotzt ginn.

Tipps fir den TDS Test ze maachen

Temperatur: D'Temperatur beaflosst d'Testergebnisse, well se d'Beweegungsgeschwindegkeet vun den Ionen am Waasser beaflosst. Beim Test ass et besser, kal Waasser oder Proben mat der selwechter Temperatur ze sammelen.
Zäit: Ier Dir eng Prouf hëlt, ass et besser, den Krunn eng Zäit laang (30 Sekonnen) lafen ze loossen, fir sécherzestellen, datt d'Prouf representativ ass, well d'Waasser an de Päifen eventuell iwwer eng Nuecht oder eng Zäit virdrun eppes dran gesammelt kéint hunn.
Quantitéit: Wat d'Quantitéit vun der Waasserprouf ugeet, sinn 1 Véirel oder 2 Fënneftel vun enger Taass genuch.
Zousätzlech Hiweiser: Den TDS-Test ass gutt fir ze hëllefen erauszefannen, ob d'Fläschewaasser (keen natierlecht Mineralwaasser) propper ass an ob de Reverse-Osmose-Drénkwaasserreiniger richteg funktionéiert.
Wann Äert Fläschewaasser (keen natierlecht Mineralwaasser) oder gereinegt Waasser, entweder aus Ärem individuellen Osmosefilter oder dem zentraliséierten Osmosesystem an Ärem Gebai, iwwer 50 weist, heescht dat, datt d'Waasser gefälscht, ofgelaf oder verschmotzt ass. Et ass net recommandéiert, dëst Waasser nach eng Kéier ze drénken.
Den TDS-Test ass ganz einfach. Labortester sinn nach ëmmer néideg, wann Dir wësse wëllt, wéi eng Zorte vu Schadstoffer dran sinn a wéi vill vun all Schadstoff am Waasser dran ass.