Όλα για το TDS και την ποιότητα του νερού

Τι είναι το TDS;

Τα συνολικά διαλυμένα στερεά (TDS) είναι ένα μέτρο της συνδυασμένης περιεκτικότητας όλων των ανόργανων και οργανικών ουσιών που περιέχονται σε ένα υγρό σε μοριακή, ιονισμένη ή μικροκοκκώδη (κολλοειδές διάλυμα) αιωρούμενη μορφή. Ένας μετρητής TDS θα μετρήσει όλα τα φορτισμένα ιόντα (τόσο θετικά όσο και αρνητικά) που βρίσκονται στο νερό. Αυτά τα ιόντα περιλαμβάνουν ασβέστιο, μαγνήσιο, νιτρικά, σίδηρο, για να αναφέρουμε μόνο μερικά. Άλλοι ρύποι όπως το χλώριο και τα βακτήρια δεν μπορούσαν να ελεγχθούν. Επομένως, είναι δύσκολο να συμπεράνουμε απλώς από την ένδειξη TDS ότι το νερό που δοκιμάστηκε είναι καλό ή κακό, κατάλληλο ή μη κατάλληλο, εάν η πηγή νερού είναι άγνωστη.

Γιατί είναι χρήσιμο το τεστ TDS;

Τώρα που το TDS καλύπτει τόσο τα καλά όσο και τα κακά πράγματα και κάτι επιβλαβές δεν μπορεί να καλυφθεί, θα είναι άνευ νοήματος να γίνει η δοκιμή; Η απάντηση μπορεί να είναι όχι. Στην πράξη, η πηγή του νερού επιβεβαιώνεται αντί να είναι άγνωστη. Για το νερό βρύσης ή το εμφιαλωμένο νερό, προέρχονται είτε από λίμνες είτε από ποτάμια στην επιφάνεια της γης. Τα περισσότερα από τα στερεά στο εσωτερικό που ελέγχονται δεν θα είναι υγιή μέταλλα. Έτσι, γενικά θα μπορούσαμε να καταλάβουμε από την ένδειξη αν το νερό είναι καθαρό ή όχι και να συγκρίνουμε τα δείγματα που εξετάστηκαν. Συνήθως για το φιλτραρισμένο νερό, θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε το τεστ TDS για να διακρίνουμε τις διαφορές από το νερό βρύσης. Όσο μεγαλύτερη είναι η διαφορά, τόσο καλύτερη μπορεί να είναι η αποτελεσματικότητα.
(Για το φυσικό εμφιαλωμένο νερό, τα πράγματα θα είναι λίγο διαφορετικά. Δεδομένου ότι προέρχεται είτε από βουνά, είτε από πηγές είτε από το υπέδαφος, οι πηγές των οποίων έχουν πλήρως τεκμηριωθεί με θετικά στοιχεία και έχουν προστατευθεί. Έτσι, όταν κάνουμε τη δοκιμή, είναι δύσκολο να το συγκρίνουμε με το νερό βρύσης ή το επεξεργασμένο εμφιαλωμένο νερό.)

Υπάρχουν πρότυπα για το TDS;

Στην πραγματικότητα όχι θεωρητικά και ναι πρακτικά. Πολλές κομητείες ορίζουν ένα μέγιστο επιτρεπόμενο όριο TDS για το πόσιμο νερό, αλλά το επίπεδο ποικίλλει πολύ από χώρα σε χώρα. Δεν υπάρχει γνωστό ελάχιστο όριο για το πόσιμο νερό. Υπάρχουν όμως περιορισμοί για το μέγιστο TDS (500 για την EPA, 1000 για τον ΠΟΥ). Γενικά, όσο υψηλότερη είναι η ένδειξη για το TDS για το νερό της βρύσης, τόσο πιο πιθανό είναι να υπάρχουν προβλήματα στο νερό.

Τι είναι η ένδειξη TDS για το φιλτραρισμένο νερό;

Όλα εξαρτώνται από το είδος του φιλτραρίσματος που χρησιμοποιείται. Στην αγορά, υπάρχουν 2 είδη φιλτραρίσματος. Το ένα είναι το εις βάθος φιλτράρισμα όπως η αντίστροφη όσμωση (απόσταξη - ένας άλλος τύπος εις βάθος επεξεργασίας, αλλά χρησιμοποιείται κυρίως βιομηχανικά). Αφαιρεί σχεδόν τα πάντα. Για το νερό μέσω συστημάτων RO ή συστημάτων που βασίζονται σε απόσταξη, η ένδειξη για το TDS θα είναι μικρότερη από 50. Το εμφιαλωμένο νερό από επεξεργασμένο νερό βρύσης είναι ακριβώς αυτού του τύπου. Το απεσταγμένο νερό δείχνει μηδέν, ενώ το αναμεταλλωμένο καθαρό νερό δείχνει περίπου 30. Ωστόσο, όλα τα άλλα φίλτρα που δεν είναι RO δεν θα αλλάξουν τόσο πολύ το TDS.

Γιατί το απλό/βασικό φίλτρο δεν μπορεί να μειώσει την ένδειξη TDS;

Τα βασικά φίλτρα αναφέρονται σε σχεδόν όλα τα μη RO φίλτρα, όπως το φίλτρο άνθρακα, το φίλτρο KDF, το φίλτρο υπερδιήθησης κ.λπ., τα οποία βρίσκονται συχνά σε συστήματα φιλτραρίσματος ολόκληρου του σπιτιού, σε αποσκληρυντές νερού, φίλτρα ντους, φίλτρα βρύσης κ.λπ. Το βασικό σύστημα φιλτραρίσματος στοχεύει κυρίως σε μεγάλους ρύπους όπως σκουριά, άμμο, χλώριο και πολλές άλλες χημικές ουσίες στο νερό, πράγμα που σημαίνει ότι οι μικρότεροι, όπως μέταλλα και άλλα φορτισμένα σωματίδια, μπορούν εύκολα να διαφύγουν από τη δέσμευση των βασικών φίλτρων. Δηλαδή, ανεξάρτητα από το πόσα στάδια φίλτρων χρησιμοποιούνται στο εσωτερικό, το φιλτραρισμένο νερό δεν θα έχει σχεδόν καμία αλλαγή στην ένδειξη TDS. Αυτά τα βασικά φίλτρα μπορούν ακόμη και να αυξήσουν την ένδειξη TDS όταν η επιφάνεια του φίλτρου είναι φραγμένη από υπερβολική ποσότητα ρύπων, εάν τα φίλτρα δεν αντικατασταθούν εγκαίρως. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αυτά τα βασικά φίλτρα δεν λειτουργούν εάν χρησιμοποιούνται για σκοπούς εκτός πόσης.

Συμβουλές για να κάνετε το τεστ TDS

Θερμοκρασία: Η θερμοκρασία θα επηρεάσει τα αποτελέσματα των δοκιμών, καθώς θα επηρεάσει την ταχύτητα κίνησης των ιόντων στο νερό. Όταν κάνετε μια δοκιμή, είναι καλύτερο να συλλέγετε κρύο νερό ή δείγματα με την ίδια θερμοκρασία.
Χρόνος: Πριν από τη συλλογή ενός δείγματος, για να βεβαιωθείτε ότι το δείγμα είναι αντιπροσωπευτικό, είναι καλύτερο να αφήσετε τη βρύση να τρέξει για λίγο (30 δευτερόλεπτα) πρώτα, καθώς το νερό μέσα στους σωλήνες θα μπορούσε ενδεχομένως να συσσωρεύσει κάτι μέσα σε μια νύχτα ή κάποια στιγμή νωρίτερα.
Ποσότητα: Όσον αφορά την ποσότητα του δείγματος νερού, το 1 τέταρτο ή τα 2 πέμπτα ενός φλιτζανιού θα είναι αρκετό.
Επιπλέον σημειώσεις: Η δοκιμή TDS είναι καλή για να διαπιστωθεί εάν το εμφιαλωμένο νερό (όχι φυσικό μεταλλικό) είναι καθαρό και εάν ο καθαριστής πόσιμου νερού αντίστροφης όσμωσης λειτουργεί σωστά.
Εάν το εμφιαλωμένο νερό σας (όχι φυσικό μεταλλικό) ή το καθαρό νερό από το ατομικό σας φίλτρο αντίστροφης όσμωσης ή το κεντρικό σύστημα αντίστροφης όσμωσης στο συγκρότημά σας δείχνει πάνω από 50, αυτό σημαίνει ότι το νερό είναι ψεύτικο, ληγμένο ή μολυσμένο. Δεν συνιστάται να πιείτε ξανά αυτό το νερό.
Η δοκιμή TDS είναι πολύ βασική. Θα χρειαστούν ακόμη εργαστηριακές δοκιμές εάν θέλετε να μάθετε τι είδους ρύποι υπάρχουν στο εσωτερικό και την περιεκτικότητα κάθε ρύπου στο νερό.