Hoe wordt een RO-membraan gemaakt?

Omgekeerde osmose (RO) is een veelgebruikte waterzuiveringstechnologie. Door hoge druk toe te passen op het inlaatwater en het omgekeerde-osmosemembraan, stroomt het water van de ene kant van het membraan (voedingswaterzijde) naar de andere kant (waterproductiezijde).

De meeste andere componenten in het influent, zoals opgeloste zouten, deeltjes, bacteriën en pyrogeen, blijven aan de voedingswaterzijde van het membraan achter en worden uiteindelijk geloosd als afvalwater.

In de natuurlijke toestand stroomt het water aan beide zijden van de semi-permeabele film van de verdunde oplossing naar de geconcentreerde oplossing. Wanneer we echter voldoende druk uitoefenen op de kant van de geconcentreerde oplossing, stroomt het water in de tegenovergestelde richting van de geconcentreerde oplossing (→ verdunde oplossing). De stroomrichting van het oplosmiddel is dan tegengesteld aan de richting van de oorspronkelijke penetratie. Dit wordt dan omgekeerde osmose genoemd.

Het omgekeerde-osmosesysteem bestaat uit een externe membraanbehuizing en een interne rolomgekeerde-osmosemembraanbehuizing.

Zoals in de afbeelding is weergegeven, bestaat het gangbare omgekeerde-osmosemembraan hoofdzakelijk uit vijf structuren: beide uiteinden van de dop, de middelste buis, de O-ringafdichting, het omgekeerde-osmosemembraan en het waterinlaat-/waterproductierooster.

Meerdere omgekeerde-osmosemembranen worden één voor één overlappend geplaatst met het waterproductie-/inlaatrooster, de randen worden met lijm afgedicht en het geheel wordt vervolgens om de centrale buis gewikkeld. De roosterlaag vormt het kanaal voor de instroom van ruw water en de uitstroom van productiewater, waardoor vastkleven van het omgekeerde-osmosemembraan wordt voorkomen. Het omgekeerde-osmosemembraan: ontzilting en filtratie van instromend water.