როგორ გავუმკლავდეთ RO მემბრანის დაბინძურებას
მემბრანის დაბინძურება გულისხმობს შეუქცევად ფენომენს, რომლის დროსაც მემბრანასთან კონტაქტში მყოფი საკვებ ხსნარში ნაწილაკები, კოლოიდური ნაწილაკები ან გახსნილი ნივთიერების მაკრომოლეკულები ადსორბირდება და ილექება მემბრანის ზედაპირზე ან ფორებზე მემბრანასთან ფიზიკური ან ქიმიური ურთიერთქმედების ან კონცენტრაციის პოლარიზაციის გამო, რაც იწვევს გარკვეული გახსნილი ნივთიერებების ხსნადობისა და მექანიკური ეფექტების გადაჭარბებას, რაც იწვევს მემბრანის ფორების ზომის შემცირებას ან ბლოკირებას და მემბრანის ნაკადისა და გამოყოფის მახასიათებლების მნიშვნელოვან შემცირებას.
მიკრობული დაბინძურება
1) მისი ფორმირების მიზეზები
მიკრობული დაბინძურება გულისხმობს ფენომენს, როდესაც მიკროორგანიზმები გროვდებიან მემბრანის წყლის ინტერფეისზე, რითაც გავლენას ახდენენ სისტემის მუშაობაზე. ეს მიკროორგანიზმები მრავლდებიან და იზრდებიან უკუოსმოსის მემბრანების გამოყენებით, როგორც მატარებლებისა და საკვები ნივთიერებების, უკუოსმოსის კონცენტრირებული წყლის სექციიდან, რაც უკუოსმოსის მემბრანის ზედაპირზე ბიოფილმის ფენას ქმნის. ეს იწვევს უკუოსმოსის სისტემის შესასვლელსა და გამოსასვლელს შორის წნევის სხვაობის სწრაფ ზრდას, წყლის წარმოებისა და გამტკნარების სიჩქარის სწრაფ შემცირებას და პროდუქტის წყლის დაბინძურებას. მიკროორგანიზმებისგან შემდგარ ბიოფილმებს შეუძლიათ პირდაპირ (ფერმენტული მოქმედების გზით) ან ირიბად (ადგილობრივი pH-ის ან შემცირების პოტენციალის მეშვეობით) დაშლა მემბრანის პოლიმერების ან უკუოსმოსის სხვა კომპონენტების, რაც იწვევს მემბრანის სიცოცხლის ხანგრძლივობის შემცირებას, მემბრანის სტრუქტურის მთლიანობის დაზიანებას და სისტემის მნიშვნელოვან გაუმართაობასაც კი.
2) კონტროლის მეთოდი
ბიოლოგიური დაბინძურების კონტროლის მეთოდის მიღწევა შესაძლებელია შემომავალი წყლის უწყვეტი ან პერიოდული სტერილიზაციითა და დეზინფექციით. ზედაპირული და არაღრმა მიწისქვეშა წყლებიდან შეგროვებული ნედლი წყლისთვის უნდა დამონტაჟდეს სტერილიზაციისა და დოზირების მოწყობილობები და უნდა დაემატოს ქლორის ფუნგიციდები. დოზირება, როგორც წესი, ეფუძნება ნარჩენი ქლორის შემცველობას ჩამდინარე წყლებში, რომელიც აღემატება 1 მგ/ლ-ს.
ქიმიური დაბინძურება
1) მისი ფორმირების მიზეზები
ქიმიური დაბინძურების გავრცელებული მიზეზებია კარბონატული ნადების დალექვა მემბრანის კომპონენტებში, რაც ძირითადად გამოწვეულია არასწორი მუშაობით, ნადების ინჰიბიტორის დოზირების არასრული სისტემით და ნადების ინჰიბიტორის დოზირების შეწყვეტით მუშაობის დროს. თუ დროულად არ გამოვლინდება, რამდენიმე დღეში მოხდება სამუშაო წნევის მატება, წნევის სხვაობის მატება და წყლის წარმოების სიჩქარის შემცირება. თუ შერჩეული ნადების ინჰიბიტორი არ შეესაბამება წყლის ხარისხს ან დოზირება არასაკმარისია, მემბრანის ელემენტშიც მოხდება ნადების წარმოქმნა. მემბრანის ელემენტში მსუბუქი ნადების აღდგენა შესაძლებელია ქიმიური გაწმენდით, ხოლო მძიმე შემთხვევებში, ამან შეიძლება გამოიწვიოს ზოგიერთი ძლიერ დაბინძურებული მემბრანის ელემენტის განადგურება.
2) კონტროლის მეთოდი
მემბრანული ელემენტის შიგნით ნადების წარმოქმნის თავიდან ასაცილებლად კონტროლის მეთოდია, პირველ რიგში, სისტემის წყლის წყაროს ხარისხის შესაბამისი უკუოსმოსის ნადების ინჰიბიტორის შერჩევა და ოპტიმალური დოზის განსაზღვრა. მეორეც, დოზირების სისტემის მონიტორინგის გაძლიერება, ოპერაციული პარამეტრების უმნიშვნელო ცვლილებების მკაცრი მონიტორინგი და ნებისმიერი გადახრის მიზეზის დაუყოვნებლივ იდენტიფიცირება. გარდა ამისა, წყალში Fe3+-ის მაღალი შემცველობა ძირითადად მილსადენების სისტემებით არის გამოწვეული. ამიტომ, Fe3+-ის შემცველობის შესამცირებლად, სისტემის მილსადენებისთვის, მათ შორის წყლის წყაროს მილსადენებისთვის, რაც შეიძლება ხშირად უნდა იქნას გამოყენებული ფოლადის საფარით დაფარული პლასტმასის მილსადენები.
შეწონილი ნაწილაკები და კოლოიდური დაბინძურება
1) მისი ფორმირების მიზეზები
შეწონილი ნაწილაკები და კოლოიდები ძირითადი ნივთიერებებია, რომლებიც ახშობენ უკუოსმოსის მემბრანებს და ისინი ასევე წარმოადგენენ ჩამდინარე წყლებში SDI-ს (შლამის სიმკვრივის ინდექსი) გადაჭარბების მთავარ მიზეზებს. წყლის წყაროებსა და რეგიონებში არსებული განსხვავებების გამო, შეწონილი ნაწილაკებისა და კოლოიდების შემადგენლობაში მნიშვნელოვანი ვარიაციებია. დაუბინძურებელი ზედაპირული წყლებისა და არაღრმა მიწისქვეშა წყლების ძირითადი კომპონენტებია ბაქტერიები, თიხა, კოლოიდური სილიციუმი, რკინის ოქსიდები, ჰუმუსის მჟავას პროდუქტები, ასევე წინასწარი დამუშავების სისტემაში კოაგულანტებისა და კოაგულანტების (როგორიცაა რკინის მარილები, ალუმინის მარილები და ა.შ.) ხელოვნურად ჭარბი შეყვანა. გარდა ამისა, ნედლ წყალში დადებითად დამუხტული პოლიმერებისა და უკუოსმოსის სისტემებში უარყოფითად დამუხტული ნალექის ინჰიბიტორების კომბინაციით წარმოქმნილი ნალექი ასევე წარმოადგენს ასეთი დაბინძურების ერთ-ერთ მიზეზს.
2) კონტროლის მეთოდი
როდესაც ნედლ წყალში სუსპენზიური მყარი ნივთიერებების შემცველობა 70 მგ/ლ-ს აღემატება, როგორც წესი, გამოიყენება კოაგულაციის, გასუფთავების და ფილტრაციის წინასწარი დამუშავების მეთოდები; როდესაც ნედლ წყალში სუსპენზიური მყარი ნივთიერებების შემცველობა 70 მგ/ლ-ზე ნაკლებია, წინასწარი დამუშავებისთვის ჩვეულებრივ გამოიყენება კოაგულაციური ფილტრაცია; როდესაც ნედლ წყალში სუსპენზიური მყარი ნივთიერებების შემცველობა 10 მგ/ლ-ზე ნაკლებია, ჩვეულებრივ, გამოიყენება პირდაპირი ფილტრაციის წინასწარი დამუშავების მეთოდი. გარდა ამისა, მიკროფილტრაცია ან ულტრაფილტრაცია ეფექტური მემბრანული დამუშავების მეთოდია ბოლო დროს წარმოქმნილი სიმღვრივისა და უხსნადი ორგანული ნივთიერებებისთვის. მას შეუძლია ყველა სუსპენზიური მყარი ნივთიერების, ბაქტერიების, კოლოიდების უმეტესობის და უხსნადი ორგანული ნივთიერებების მოცილება და წარმოადგენს იდეალურ წინასწარი დამუშავების პროცესს უკუოსმოსის სისტემებისთვის.